Chcę się przebranżowić – czy to Twój cel?

W erze dynamicznych zmian gospodarczych, technologicznych i społecznych coraz częściej zgłaszają się do mnie osoby i mówią „Chcę się przebranżowić”. I wiesz co? To nie jest już abstrakcyjny cel, tylko całkiem rozsądna strategia rozwoju. Przebranżowienie to dziś świadomy wybór, a nie desperacki krok. Z najnowszych badań wynika, że 69% Polek i Polaków przynajmniej raz w życiu zmieniło zawód lub branżę. To pokazuje, że więcej niż połowa aktywnie pracujących osób zrobiła to, co Ty też chcesz zrobić. Im się udało, Tobie też się uda.

Zmiana zawodu jest możliwa

Aktualny rynek pracy nie wymaga, by przez całą swoją karierę zawodową być w „wyuczonym” zawodzie. Dawniej  faktycznie, mało kto odważył się na radykalne zmiany. Ludzie po szkole szli do pracy albo kończyli studia, a potem pracowali przez całe życie na jednym stanowisku. Dzisiaj to znacznie mniej powszechne, pracownicy co kilka lat zmieniają pracę, a nawet zawód i branżę. O ile pewne zawody nadal wymagają bardzo konkretnego wykształcenia (np. lekarz, prawnik, logopeda, psycholog), i tu trzeba kończyć długoletnie studia, o tyle większość zawodów jest w praktyce otwarta na ludzi, którzy zdobyli kompetencje w sposób nieliniowy. Umiejętności transferowalne są teraz na czasie. Zmiana branży to nie porzucenie „tego, co zostało nauczone”, ale to wykorzystanie swoich mocnych stron, elastyczność i rozwój.

Wiele osób pracuje poza kierunkiem studiów

Dam Ci trochę statystyk, które pokazują realia, w jakich żyjemy:

• Według badania Hays Poland, tylko 68% specjalistów i menedżerów pracuje lub pracowało w obszarze bezpośrednio związanym z ich kierunkiem studiów.

• Co więcej, znaczący odsetek tych, którzy nie pracują w wyuczonym obszarze, podaje powody takie jak utrata zainteresowania danym obszarem (20% respondentów)  czy przekonanie, że ich kierunek nie jest już perspektywiczny lub dobrze wynagradzany (25% badanych).

• Z danych LiveCareer wynika, że 69% osób przynajmniej raz zmieniło swój zawód lub branżę, z czego 38% zrobiło to częściej niż raz.

To mocny argument: nie jesteś w tym sam_. Jeśli myślisz o zmianie branży, wielu ludzi przeszło podobną ścieżkę. Powody? 62% osób miało potrzebę znalezienia dla siebie czegoś nowego. 38% osób chciało uciec z obecnego miejsca pracy.

Pomogę Ci jeśli:

Gdy decydujesz się na przebranżowienie

Diagnoza i samoświadomość

• Zrób bilans kompetencji: co potrafisz, jakie masz mocne strony, co sprawia Ci frajdę.
• Przeanalizuj swoje wartości zawodowe: co w pracy jest dla Ciebie naprawdę ważne?

Zbadaj rynek i możliwości

• Sprawdź, które branże są „otwarte” dla osób z Twoim doświadczeniem.
• Zweryfikuj jakie kompetencje będą Ci potrzebne i ile może zająć Ci ich nabycie.
• Poszukaj kursów, programów szkoleniowych, studiów podyplomowych, mentora, podcastów czy książek – każdy sposób na zdobycie nowych umiejętności jest dobry!

Stwórz plan zmiany

• Wyznacz kamienie milowe (np. „nauczę się podstaw X”, „zrobię pierwsze zadanie w nowej branży”, „wyślę CV”).
• Zabezpiecz się finansowo: czy możesz zmniejszyć etat, pracować hybrydowo, mieć bufor na okres przejściowy?
• Zaplanuj harmonogram działań, ale zostaw przestrzeń na elastyczność i na to żeby mieć czas również na swoje prywatne życie.

Rozwijaj umiejętności i sieć

• Ucz się.
• Buduj sieć kontaktów w nowej branży (networking, LinkedIn, wydarzenia branżowe).
• Testuj nowe role, czyli projekty freelance, wolontariat, staże mogą być sposobem na wejście bez rezygnacji z dotychczasowej pracy.

Wsparcie psychologiczne, doradca zawodowy i coaching kariery

• Nie będę czarować – kryzysy i zwątpienia będą się pojawiać, dlatego warto mieć kogoś, kto będzie Cię w tej drodze wspierać. 
• Rozmowy z doradcą zawodowym, coachem lub psychologiem mogą pomóc w utrzymaniu motywacji i przejściu przez trudniejsze momenty.

Co zyskasz dzięki zmianie?

Jeżeli czujesz, że obecne miejsce pracy i obowiązki nie dają Ci satysfakcji, czujesz, że potrzebujesz czegoś zupełnie nowego, to totalna zmiana zawodowa przyniesie Ci ulgę. Będziesz mogła budować swój zawodowy wizerunek od nowa, w obszarze, w którym bazujesz na swoich predyspozycjach i mocnych stronach. Twoja praca zacznie nabierać sensu i będziesz w końcu czuć z niej satysfakcję. Wiem co mówię, bo jako doradca zawodowy pracuję z innymi nad ich dalszą zawodową karierą w oparciu o to co jest dla nich najważniejsze i to jacy są. 

To co, chcesz się przebranżowić?

Przebranżowienie się nie musi być rewolucją, ale w tym wszystkim najistotniejsze jest to, żeby ta decyzja była Twoja, a nie podyktowana środowiskiem, otoczeniem czy aktualną modą. Zaplanuj zmiany w sposób rozważny. Nie skacz na głęboką wodę, nie rzucaj od razu pracy, gdy pojawi się nowy pomysł, bo zmiana branży to proces. Daj sobie czas na uczenie się nowych kompetencji i testowanie nowych ról.

Czujesz, że zdanie “chcę się przebranżowić” dotyczy Ciebie? Umów się ze mną na spotkanie i zacznij działać nad swoim rozwojem zawodowym i odnalezieniu miejsca, w którym będziesz spełniona. Napisz do mnie, umówimy się na konsultację i pogadamy o tym jak możemy popracować nad Twoją zmianą zawodową 😊

A jeśli chcesz wiedzieć więcej o rynku pracy,  zapraszam na mojego Instagrama, Facebooka  lub LinkedIna. Tam również dzielę się swoją wiedzą 🙂

Miłego dnia!
Marta

_____________________

Cześć! Jestem Marta – pasjonatka projektowania i rozwoju karier zawodowych.

Pomagam, gry praca przestaje dawać sens. Gdy głowa mówi: muszę, a serce: nie chcę. Gdy wiesz, że coś się kończy, ale jeszcze nie wiesz co dalej.

Wspieram w rozwoju i zmianach zawodowych pod kątem merytorycznym oraz emocjonalnym.

Lubię słuchać, wspierać i towarzyszyć. Lubię ludzi.

Marta Ambrożej – doradca zawodowy, coach, psycholog

Syndrom oszusta w pracy – jak przestać wątpić w siebie i swoje kompetencje?

Czy zdarzyło Ci się pomyśleć, że Twoje sukcesy zawodowe to tylko kwestia szczęścia? Że wcale nie zasługujesz na pochwały czy awans, bo inni są „lepsi” i „bardziej kompetentni”? Czy na co dzień towarzyszy Ci brak wiary we własne możliwości, osiągnięcia i kompetencje? Jeśli tak, bardzo możliwe, że doświadczasz syndromu oszusta w pracy, ale może on się również objawiać w Twoim życiu prywatnym. Niezależnie od zajmowanego stanowiska, syndrom oszusta może dotyczyć każdego – zarówno osób na stanowiskach managerskich, specjalistycznych czy juniorskich.

Czym jest syndrom oszusta?

Syndrom oszusta to wewnętrzne przekonanie, że nasze osiągnięcia są niezasłużone i że prędzej czy później ktoś „odkryje”, że tak naprawdę nie jesteśmy wystarczająco dobrzy. Możemy to porównać do aktorów, którzy odgrywają swoje role, w tym przypadku grają rolę kompetentnego pracownika, mimo że i tak mają realne umiejętności i sukcesy na koncie. Ten syndrom może przeszkodzić Ci osiągać dalsze sukcesy, dlatego warto z nim walczyć.

Skąd się bierze syndrom oszusta?

Przyczyn może być wiele – od perfekcjonizmu, przez wychowanie, aż po presję społeczną. W pracy często porównujemy się z innymi, a media społecznościowe, takie jak np. LinkedIn, dodatkowo potęgują ten efekt. Widzimy tam codzienne posty o awansach, nowych projektach, sukcesach i wyróżnieniach. Łatwo wtedy pomyśleć: „tylko ja stoję w miejscu”. W rzeczywistości jednak każdy pokazuje w sieci jedynie fragment swojego życia zawodowego, ten najbardziej efektowny. Rzadko kiedy ludzie piszą o swoich porażkach czy potyczkach. Zadaj sobie pytanie: Jakimi informacjami Ty dzielisz się w Internecie np. na LinkedInie? Pozytywnymi czy negatywnymi? – Widzisz? Masz już odpowiedź.

Przykład syndromu oszusta w pracy

Wyobraź sobie, że właśnie ukończyłeś duży projekt, z którego firma jest bardzo zadowolona. Zamiast cieszyć się sukcesem, myślisz: „Udało mi się przez przypadek/Udało się, bo miałem szczęście/ Ktoś inny zrobiłby to lepiej”. Brzmi znajomo? Tak właśnie działa syndrom oszusta. Podważa Twoje osiągnięcia i sprawia, że nie potrafisz docenić własnej pracy. Syndrom oszusta pojawia się bardzo często wtedy, kiedy powinniśmy świętować sukces, cieszyć się z osiągnięcia, a niestety wtedy włącza się ten wewnętrzny krytyk. Ten krytyk mówi nam, że nie zasłużyliśmy na docenienie, że jesteśmy niewystarczający, że to było po prostu szczęście. To właśnie wtedy czujemy się jak oszuści – oszukaliśmy innych, że jesteśmy dobrzy. 

Czy syndrom oszusta dotyczy Ciebie?

• Za wszystkie błędy obwiniasz siebie.
• Myślisz, że Twoje sukcesy to jedynie szczęście albo przypadek przy pracy.
• Ciągle porównujesz się z innymi.
• Czujesz, że nie zasługujesz na swoje stanowisko.
• Unikasz nowych wyzwań zawodowych, bo boisz się, że sobie nie poradzisz.
• Boisz się, że inni odkryją, że nie jesteś wystarczająco dobry.
• Po sukcesie zamiast radości odczuwasz lęk przed zdemaskowaniem Cię.
• Pamiętasz każdy, nawet najmniejszy błąd, który popełniłeś.
• Każdy feedback bierzesz mocno do siebie.

Mogę Ci pomóc:

Jak sobie radzić z syndromem oszusta?

• Zatrzymaj się i pomyśl o swoich sukcesach. Zapisz, co już osiągnąłeś, z czego jesteś dumny. Czasem dopiero spisanie faktów na papierze pozwala zobaczyć, jak wiele naprawdę zrobiłeś. Nie wyrzucaj tej kartki (a jeżeli notujesz na komputerze, to zapisz ten plik). Dzięki temu będziesz mógł wracać do tych informacji w gorszych momentach. Przydadzą Ci się one też wtedy, kiedy będziesz myśleć o zmianie pracy – to idealne dane do CV albo do opowiedzenia o swoich sukcesach na rozmowie o pracę.

• Rozmawiaj o tym. Wielu ludzi w Twoim otoczeniu również doświadcza syndromu oszusta, tylko o tym nie mówi. Świadomość, że inni też mogą zmagać się z tym problemem może pomóc Ci nabrać dystansu do swoich uczuć i przekonań o sobie i swoich kompetencjach w pracy.

• Skorzystaj z profesjonalnego wsparcia. Tutaj z pomocą przychodzi coaching kariery lub doradztwo zawodowe. Praca z coachem kariery może pomóc Ci lepiej zrozumieć swoje mocne strony, uwierzyć w siebie i nauczyć się patrzeć na swoje osiągnięcia obiektywnie. Takie wsparcie osoby z zewnątrz, która na co dzień nie przebywa w Twoim środowisku może okazać się bardzo pomocne.

• Nie porównuj się z innymi. Każdy ma inną drogę zawodową. Media społecznościowe typu LinkedIn czy Instagram pokazują tylko wycinek rzeczywistości, czyli sukcesy bez porażek i zwątpień, które też są częścią kariery.

Syndrom oszusta a poszukiwanie pracy

Syndrom oszusta może też znacząco utrudniać poszukiwanie nowej pracy. Osoby, które nie wierzą w swoje kompetencje, często nie aplikują na stanowiska, mimo posiadania odpowiednich kwalifikacji. Boją się rozmów rekrutacyjnych, obawiają się oceny i odrzucenia. Z czasem może to prowadzić do stagnacji zawodowej i frustracji.

Dlatego tak ważne jest, aby pracować nad samooceną i przekonaniami o własnej wartości zawodowej. Wsparcie coacha kariery może być w tym procesie bezcenne. Pomoże nie tylko w planowaniu ścieżki zawodowej, ale też w przełamywaniu wewnętrznych barier.

Wypędź z siebie wewnętrznego oszusta

Syndrom oszusta to zjawisko, które dotyka nawet najbardziej utalentowanych profesjonalistów. Nie oznacza braku kompetencji, lecz zbyt surowe ocenianie siebie. Pamiętaj, Twoje osiągnięcia nie są przypadkiem. To wynik pracy, wiedzy i zaangażowania. A jeśli potrzebujesz wsparcia w budowaniu pewności siebie, rozważ coaching kariery lub doradztwo zawodowe. Dzięki temu łatwiej spojrzysz na swoją karierę z właściwej perspektywy.

Jesteś właśnie w takiej sytuacji i chcesz porozmawiać? Umów się ze mną na spotkanie i zacznij odzyskiwać kontrolę nad swoją karierą i swoim spokojem. Napisz do mnie, umówimy się na konsultację i pogadamy o tym jak możesz pozbyć się wewnętrznego oszusta 😊

A jeśli chcesz wiedzieć więcej o rynku pracy,  zapraszam na mojego Instagrama, Facebooka  lub LinkedIna. Tam również dzielę się swoją wiedzą 🙂

Miłego dnia!
Marta

_____________________

Cześć! Jestem Marta – pasjonatka projektowania i rozwoju karier zawodowych.

Pomagam, gry praca przestaje dawać sens. Gdy głowa mówi: muszę, a serce: nie chcę. Gdy wiesz, że coś się kończy, ale jeszcze nie wiesz co dalej.

Wspieram w rozwoju i zmianach zawodowych pod kątem merytorycznym oraz emocjonalnym.

Lubię słuchać, wspierać i towarzyszyć. Lubię ludzi.

Marta Ambrożej – doradca zawodowy, coach, psycholog

10 najbardziej stresujących zawodów

Stres w pracy to temat, który coraz częściej pojawia się w gabinetach psychologów, ale też podczas sesji z doradcami zawodowymi. Choć każda praca wiąże się z pewnym poziomem napięcia, są zawody, które szczególnie narażają pracowników na przewlekły stres, wypalenie zawodowe czy problemy ze zdrowiem psychicznym. Jestem doradcą zawodowym i psychologiem na rynku pracy i na co dzień obserwuję, jak duży wpływ ma środowisko zawodowe na nasze samopoczucie i emocje, które nam towarzyszą każdego dnia.

Jakie zawody są najbardziej stresujące?

Amerykańska organizacja O*NET (Occupational Information Network), oceniła zawody m.in. pod kątem tzw. tolerancji na stres. Skala wynosi od 0 do 100, a  im wyższy wynik, tym większa potrzeba radzenia sobie w trudnych, stresujących warunkach zawodowych.

Poniżej lista 10 zawodów o najwyższych wskaźnikach stresu według O*NET:

1. Montażyści filmów i materiałów wideo (99)
2. asystenci anestezjologów (98)
3. sędzia (98)
4. urolog (98)
5. dyspozytor służb ratunkowych (98)
6. kierownicy zespołów (96)
7. pielęgniarz anestezjologiczny (96)
8. ginekolodzy i pielęgniarze (92)
9. pielęgniarz na intensywnej terapii (91)
10. telemarketer (88)

Kto jeszcze ma stresującą pracę?

W dalszej części pojawiają się również: mediator (95), pracownik socjalny (94) czy właściciel domu pogrzebowego (93). Wśród kolejnych pozycji znaleźć można także kontrolera ruchu lotniczego (91) czy nianię (91). W rankingu pojawia się policjant oceniony na 91 punktów, psychiatra na 93 czy dietetyk na 92 punkty. Cała lista dostępna jest na stonie O*NET.

Jak radzić sobie z zawodowym stresem?

Zacznijmy od najważniejszego – nie dla każdej osoby stres jest paraliżujący, niektórzy odczuwają większą motywację do pracy i działania, więc stres działa bardziej mobilizująco. Czasami jednak jest to znak, że coś trzeba zmienić, a nie że coś jest z nami „nie tak”. Jeśli czujesz, że Twoja praca zaczyna Cię przerastać, warto się zatrzymać i poszukać wsparcia.

Psycholog na rynku pracy – Twoje wsparcie

Coraz więcej osób korzysta z pomocy specjalistów takich jak psycholog na rynku pracy czy doradca zawodowy, aby zrozumieć źródła stresu i wypracować strategie zaradcze. Nie zawsze zmiana pracy jest jedynym i słusznym rozwiązaniem, bo czasem wystarczy zmiana perspektywy, wyznaczenie granic czy praca nad pewnością siebie. Ja w swojej pracy łączę obie te funkcje, ponieważ jestem psychologiem i konsultantką karier i jeżeli Twój zawód jest na liście “stresujące zawody”, to chętnie Ci pomogę poradzić sobie z negatywnymi emocjami.

Rozmowa z psychologiem online – dostępna forma wsparcia

W dzisiejszym świecie nikogo już nie powinno dziwić, że z każdym specjalistą można spotkać się online. Taka rozmowa z psychologiem online odbywa się bez wychodzenia z domu, bez stresu związanego z dojazdem czy parkingiem. To świetna opcja dla osób zapracowanych lub mieszkających w mniejszych miejscowościach.

Coaching kariery online – rozwój zamiast wypalenia

Jeśli stres w pracy wiąże się z brakiem satysfakcji, zagubieniem zawodowym lub chęcią zmiany ścieżki kariery, warto rozważyć też coaching kariery online. To proces, który pomaga odkryć swoje zasoby, mocne strony i kierunki, w jakich naprawdę warto iść. Wybierz taką pomoc i wsparcie na jakim najbardziej Ci zależy. Twoja praca wcale nie musi być uznana w rankingu dotyczącym stresujących zawodów. To Twoje indywidualne odczucia i jeżeli uważasz, że stres zaczyna wymykać się spod kontroli – zaufaj specjaliście.

Stresujące zawody – co dalej

Warto znać swoje własne granice, więc jeśli zastanawiasz się, jakie zawody są stresujące i czy Twój obecny wybór Ci służy, porozmawiaj z kimś, kto pomoże Ci to uporządkować. Jako psycholog biznesu i doradca zawodowy, pomogę Ci  zarówno w obszarze emocjonalnym, jak i strategicznym.

Chcesz porozmawiać? Umów się na rozmowę z psychologiem na rynku pracy online i zacznij odzyskiwać kontrolę nad swoją karierą  i swoim spokojem. Napisz do mnie, umówimy się na konsultację i pogadamy o najlepszym rozwiązaniu dla Ciebie 😊

Jeśli chcesz wiedzieć więcej o rynku pracy,  zapraszam na mojego Instagrama i Facebooka . Tam również dzielę się swoją wiedzą 🙂

Miłego dnia!
Marta

Jak się przekwalifikować? Zrób to w każdym wieku!

Rynek pracy zmienia się szybciej niż kiedykolwiek wcześniej. Automatyzacja, rozwój technologii, wykorzystywanie AI – wszystko to sprawia, że rynek pracy staje się coraz bardziej wymagający. A to powoduje, że coraz więcej osób zastanawia się, jak się przekwalifikować i odnaleźć w nowej rzeczywistości zawodowej. Dobra wiadomość jest taka, że przekwalifikowanie się jest dziś nie tylko możliwe, ale też coraz łatwiejsze z perspektywy zdobywania nowej wiedzy i rozwoju umiejętności. Kursy online, szkolenia, doradztwo zawodowe, programy rozwojowe czy mentoringowe są na wyciągnięcie ręki.

Dlaczego warto się przekwalifikować?

Powodów, by rozważyć przebranżowienie się, może być wiele i każdy z nas ma swój powód i wcale nie musi być to taki sam powód jak u innej osoby. Niektórzy szukają lepszych zarobków. Inni chcą pracować zdalnie/hybrydowo/stacjonarnie. Ktoś inny szuka pracy z większym sensem i spójnymi wartościami obu stron. A jeszcze inna osoba doświadcza wypalenia zawodowego i czuje, że dotychczasowa ścieżka nie daje już satysfakcji. Przekwalifikowanie się to szansa na nowy start. To szansa na znalezienie branży, w której twoje umiejętności i pasje mogą się spotkać i możesz czerpać z nowego miejsca ogrom satysfakcji.

Kiedy warto się przebranżowić?

Tak naprawdę nie ma jednego odpowiedniego momentu na przebranżowienie się. Powiem więcej! Według mnie nie ma też górnej granicy wieku na znalezienie nowej drogi zawodowej. Te ograniczenia są tylko w naszych głowach. Ale najlepszym momentem na przekwalifikowanie się jest czas, kiedy Ty czujesz, że chcesz. Kiedy pojawia się taka potrzeba i nie jest ona chwilowa. I tu masz dwie opcje – albo się temu poddasz i pójdziesz nową drogą, albo zostaniesz tam gdzie jesteś. Nie mi oceniać, która droga jest dla Ciebie lepsza, wybór jest całkowicie Twój. Jeśli jednak zdecydujesz się na zmianę zawodową, to zaplanuj to. Nie rzucaj od razu swojej obecnej pracy. bo przekwalifikowanie się może trwać kilka miesięcy, albo i dłużej.

Jak się przekwalifikować  – 3 kluczowe kroki

1. Zacznij od samooceny  – zanim wybierzesz nową branżę, zastanów się, co naprawdę lubisz robić, jakie masz mocne strony i w jakim środowisku pracy czujesz się najlepiej. Pomocne mogą okazać się rozmowy z innymi osobami – Twoimi bliskimi, znajomymi, albo osobami, których nie znasz np. doradca zawodowy albo coach. To oni mogą być wsparciem dla Ciebie w drodze do zmiany zawodowej.
2. Poznaj rynek pracy – często podczas spotkań związanych z przebranżowieniem się, słyszę od Was, że nie wiecie jakie zawody istnieją i czym się one zajmują. Nie musisz znać całego rynku pracy, na początek możesz szukać obszarów, w których wykorzystuje się cechy, które są Twoimi mocnymi stronami. Możesz przeglądać oferty pracy, możesz analizować karierę i stanowiska osób na LinkedIn, żeby się czegoś dowiedzieć, i ponownie – możesz skorzystać ze wsparcia doradcy, który opowie Ci o tym jak ten rynek pracy obecnie wygląda.
3. Zdobądź nowe kwalifikacjem – w dobie Internetu nauka nowych umiejętności nigdy nie była prostsza. Kursy online, szkolenia zawodowe czy mentoringi online – to wszystko może Ci pomóc zdobyć niezbędną wiedzę w ciągu kilku miesięcy. Oczywiście są zawody, które wymagają zdobycia niezbędnych kwalifikacji, które mogą trwać latami np. bycie lekarzem czy prawnikiem. Znajdź sposób na naukę, który jest Twój. Są osoby, które wolą uczyć się samemu i nie odnajdują się w grupie, są takie, które nie wyobrażają sobie “gapić się w monitor” i do nikogo się nie odezwać. Znam też takie osoby, których kariera nabrała tempa po tym jak postawili na rozwój poprzez czytanie książek czy słuchanie odpowiednich podcastów. W niektórych miejscach ważne będzie posiadanie odpowiedniego certyfikatu, to również warto wziąć pod uwagę. Nowe kwalifikacje możesz zdobyć biorąc udział w bezpłatnych stażach, wolontariatach czy dołączając do projektów np. po godzinach Twojej aktualnej pracy. Znajdź swój sposób.

Jak się przekwalifikować po 40?

Pytanie, które w tym roku usłyszałam niezliczoną ilość razy “Jak się przekwalifikować po 40?”.  Wielu czterdziestolatków obawia się, że na zmianę zawodu jest już za późno. Nic bardziej mylnego! Jak się przekwalifikować po 40? Przede wszystkim wykorzystaj swoje dotychczasowe doświadczenie. Istnieje coś takiego jak umiejętności transferowalne i mogą być one wykorzystane w wielu miejscach. W nowej branży Twoje wcześniejsze doświadczenie jak i te umiejętności mogą być ogromnym atutem. Zamiast zaczynać od zera, można poszukać zawodów, które połączą twoje doświadczenie z nowymi kompetencjami. A wiele osób po 40, z którymi pracowałam, teraz spełnia się w nowych zawodach i nie zawsze wiązało się to z radykalną obniżką wynagrodzenia 😉

Jak się przebranżowić po 30?

Skoro po czterdziestce się da, to po trzydziestce tym bardziej!  Jeśli zastanawiasz się, jak się przebranżowić po 30, zacznij od zdefiniowania, czego ci brakuje w obecnej pracy. Nie musisz tego robić samodzielnie, możesz skorzystać np. z doradztwa zawodowego czy coachingu kariery.

Czy już wiesz jak się przekwalifikować?

Przekwalifikowanie się to proces, który wymaga odwagi, planu i cierpliwości, ale też daje ogromną satysfakcję i nowe możliwości. Może trwać kilka miesięcy, a może być to proces nieco bardziej wymagający i dłuższy, wszystko zależy od ścieżki, którą sobie wybierzesz oraz od tego jak bardzo będziesz w niego zaangażowany. Niezależnie od tego, czy chcesz się przebranżowić po 30, czy przekwalifikować po 40, kluczowe jest jedno: zrozumienie siebie i świadome kierowanie swoją karierą.

Świat pracy się zmienia, a ty możesz zmienić się razem z nim.

Jeśli jesteś właśnie w momencie zastanawiania się jak się przekwalifikować i na co, zapraszam Cię do kontaktu. Możesz też sprawdzić pojedyncze spotkanie tutaj, albo cały pakiet naszej wspólnej pracy – kliknij tutaj. Pomogę Ci zrozumieć wszystko sprawdzić i zaplanować.

A jeżeli chcesz wiedzieć w tym temacie więcej – zapraszam na mojego Instagrama i Facebooka . Tam również dzielę się swoją wiedzą 🙂

Miłego dnia!
Marta

Neuroróżnorodność na rynku pracy – Twoja przewaga, nie przeszkoda

W ostatnich latach pojęcie neuroróżnorodności coraz częściej pojawia się w kontekście rynku pracy, rekrutacji i zarządzania talentami. To znak, że świat HR i doradztwa zawodowego zaczyna dostrzegać wartość w różnorodnych sposobach myślenia, przetwarzania informacji i funkcjonowania społecznego.

Ale czym właściwie jest neuroróżnorodność? Neuroróżnorodność na rynku pracy to termin opisujący naturalne różnice w funkcjonowaniu mózgu i układu nerwowego. To różnorodny sposób przetwarzania informacji przez ludzki mózg. Każdy mózg jest inny, a różnice w przetwarzaniu mogą wynikać z genetyki, środowiska czy doświadczeń życiowych.

Neuronormatywność vs neuroatypowość

Coraz częściej dostrzegamy różnice w zachowaniach, dlatego można rozróżnić osoby neuronormatywne i neuroatypowe. Osoby neuronormatywne to osoby, które nie wykazują cech i objawów zaburzeń neurologicznych, psychicznych czy rozwojowych, natomiast osoby neuroatypowe to osoby, które wykazują cechy lub objawy różnego rodzaju zaburzeń neurologicznych czy rozwojowych np. ADHD, spektrum autyzmu, dysleksja.

Osoby neuroatypowe na rynku pracy

Jeśli jesteś osobą neuroatypową, to prawdopodobnie dobrze wiesz, że szukanie pracy czasem bywa stresujące i frustrujące. Być może masz już też za sobą trudne doświadczenia z rozmowami kwalifikacyjnymi. Może czujesz, że nie pasujesz do „standardowego” świata pracy, albo masz za sobą próby dopasowania się, które skończyły się wypaleniem.

Chcę Ci dziś powiedzieć coś ważnego: To, co Cię wyróżnia, może być Twoją przewagą.
Neuroatypowość to nie wada, to inny sposób myślenia, działania i rozumienia świata i choć system pracy często jeszcze nie jest idealny, masz realne możliwości, by znaleźć dla siebie miejsce, w którym będziesz mógł/mogła pracować na swoich zasadach i z wykorzystaniem swoich mocnych stron.

Kim jestem i jak mogę Ci pomóc?

Nazywam się Marta Ambrożej, jestem doradcą zawodowym i psychologiem. Pracuję z osobami, które szukają swojej ścieżki zawodowej – w tym z osobami neuroatypowymi, które nie mieszczą się w sztywnych ramach „typowego kandydata”.

Pomagam m.in.:

• odkrywać mocne strony i predyspozycje zawodowe,
• przygotować się do rozmów kwalifikacyjnych (na własnych zasadach!),
• radzić sobie ze stresem, wypaleniem i lękiem przed zmianą,
• znaleźć pracę, która będzie dopasowana do Ciebie, a nie odwrotnie.

Masz prawo pracować po swojemu

Nawet jeżeli masz inne potrzeby, inny styl komunikacji, inne tempo, to jest to w porządku, bo właśnie w wielu przypadkach to właśnie te różnice sprawiają, że osoby neuroatypowe:

• myślą kreatywnie,
• są precyzyjne i skoncentrowane na szczegółach,
• mają unikalne podejście do problemów,
• są lojalne i pracowite, jeśli czują się bezpiecznie i zrozumiane.

Wypalenie zawodowe dotyka wielu neuroatypowych osób

Z badania Pracuj.pl z 2024 roku wynika, że ponad 64% osób neuroatypowych doświadczyło wypalenia zawodowego. To bardzo duży odsetek  i jednocześnie sygnał, że praca ponad siły, ciągłe maskowanie się czy próby dopasowania do niesprzyjającego środowiska są realnym zagrożeniem dla Twojego zdrowia psychicznego.

Dobra wiadomość jest taka, że można temu przeciwdziałać m.in. przez:

• lepsze poznanie swoich potrzeb i granic,
• wybór pracy, która nie przeciąża sensorycznie i emocjonalnie,
• naukę komunikacji z pracodawcą o swoich preferencjach,
• korzystanie z profesjonalnego wsparcia w procesie zmiany zawodowej.

Jak możesz wykorzystać swoją neuroatypowość w poszukiwaniu pracy?

• Znaj swoje mocne strony i nie patrz na siebie tylko przez pryzmat „trudności”. Zrób listę rzeczy, które robisz świetnie. Może to analityczne myślenie, wytrwałość, kreatywność, uczciwość? To są wartościowe cechy dla wielu pracodawców.
• Nie musisz się dopasowywać na siłę, bo możesz szukać takiego miejsca, które szanuje różnorodność, oferuje elastyczność, jasno określone zasady, spokojne środowisko pracy. Takie firmy istnieją, a ja pomogę Ci je znaleźć.
• Zadbaj o dobre przygotowanie do rozmowy, a razem możemy przygotować się do rozmowy kwalifikacyjnej w sposób, który pomoże Ci się poczuć pewniej, bez udawania kogoś, kim nie jesteś.
• Zastanów się, czy chcesz mówić o swojej neuroróżnorodności, bo nie musisz tego robić, ale możesz, jeśli czujesz, że pomoże to zbudować zrozumienie. Warto wiedzieć, jak o tym mówić z pewnością siebie, a nie z poczuciem winy.
  Korzystaj z dostępnego wsparcia, Nie jesteś sam/a. Możesz skorzystać z konsultacji zawodowych, mentorów, fundacji czy grup wsparcia.

Każdy z nas jest inny

Jeśli czujesz, że świat pracy nie jest dla Ciebie, to może po prostu jeszcze nie znalazłeś/znalazłaś swojego miejsca. Nie każdy musi pracować w open space. Nie każdy odnajdzie się w dynamicznych zespołach. I nie każdy musi umieć „sprzedawać siebie” w 5 minut na rozmowie rekrutacyjnej. Jeśli chcesz poszukać pracy w sposób spokojny, świadomy i dopasowany do Ciebie,  zapraszam Cię do kontaktu. Pomogę Ci zrobić ten krok na własnych zasadach. Neuroróżnorodność na rynku pracy jest ok. Nie musimy wpisywać się w sztywne ramy, pokażmy to jacy jesteśmy i jakie mamy mocne strony.

A jeżeli interesuje Cię więcej tematów z obszaru planowania kariery i rozwoju zawodowego, zapraszam na mojego Instagrama i Facebooka . Tam również dzielę się swoją wiedzą 🙂

Miłego dnia!
Marta